14 ရက္ေန႔က Iron Cross show ကုိ သြားျဖစ္တယ္။ ပြဲမတုိင္ခင္ နာရီပုိင္း အလုိမွ ပြဲစီစဥ္တဲ့သူေတြကုိ Facebook ကေန Message ပုိ႔ ဓါတ္ပံု ရုိက္ဖုိ႔ ခြင့္ေတာင္းၾကည့္ေတာ့၊ က်ေနာ့္ Blog မွာ IC ပြဲလုပ္မယ္ ဆုိတဲ့ အေၾကာင္း တင္ေပးထားခဲ့တာနဲ႔ သူတုိ႔ကလဲ လုိလုိလားလားပဲ ပြဲေရွ႕ဆံုးကေန ဓါတ္ပံု ရုိက္ခြင့္ေပးခဲ့ပါတယ္။ ဓါတ္ပံု ေကာင္းရဖုိ႔အတြက္ပဲ အာရံုေရာက္ေနလုိ႔လားေတာ့ မသိပါဘူး ICရဲ႕ စင္ျမင့္ေဖ်ာ္ေျဖေရး က ဘာေတြေဖ်ာ္ေျဖသြားတယ္ ဆုိတာေတာင္မွ ေသခ်ာ သတိမထားမိလုိက္ဘူး။ ပြဲစီစဥ္တဲ့သူေတြ အတြက္ေတာ့ အျမတ္အစြန္း ေသခ်ာေပါက္က်န္မယ္လုိ႔ေတာ့ မထင္မိဘူး။ IC မတိုင္ခင္ ေရွ႕ရက္ေတြက အဂၤလန္မွာ ပြဲေတြ လုပ္တာမ်ားထားေတာ့ ထင္သေလာက္ လူ၀င္တာ မေတြ႔ခဲ့ရဘူး။ ပြဲအတြင္းမွာ IC အဖြဲ႔သားေတြ အမွတ္တရ လက္မွတ္ စုထုိးထားတဲ့ T-shirt ကုိ ေလလံတင္ၿပီး ေပါင္ 150 နဲ႔ ပြဲၾကည့္ပရိတ္သတ္ တစ္ဦးမွ ေလလံရသြားတယ္။ အဲဒီ့ေငြကုိ စစ္ေဘးဒဏ္ခံေနရတဲ့ ကခ်င္ျပည္နယ္ဘက္ကုိ လွဴဒါန္းသြားမယ္လုိ႔လဲ ေၾကျငာသြားခဲ့ပါတယ္။ Overall ၿခံဳၾကည့္လုိက္ရင္ေတာ့ အထုိက္အသင့္ေအာင္ျမင္တဲ့ ပြဲလုိ႔ ေျပာလုိ႔ရပါတယ္။ 
Monthly Archives: July 2012
Iron Cross London Music Concert
Brounemouth beach
ၿပီးခဲ့တဲ့ တနလၤာေနတုန္းက Postmouth နဲ႔ ကပ္လွ်က္ ကမ္းေျခၿမိဳ႕တစ္ခုျဖစ္တဲ့ Brounemouth Beach ကုိ မိသားစုနဲ႔ အတူသြားျဖစ္တယ္။ လန္ဒန္ကေန သြားရင္ ကုိယ္ပုိင္ကားနဲ႔ပဲသြားသြား Public Transport ပဲ သံုးသံုး ႏွစ္နာရီေလာက္ပါပဲ။ က်ေနာ္တုိ႔ ကေတာ့ ကားမရွိေသးေတာ့ PT နဲ႔ပဲ သြားလုိက္တယ္။ ကားကေကာင္းပါတယ္။ ၀ုိင္ဖုိင္လဲ တပ္ထားတယ္ အဂၤလန္ႏုိင္ငံရဲ႕ ေႏြရာသီ ဆုိေတာ့ Aircon လဲ ဖြင့္ေပးပါတယ္။ သံုးေယာက္ အသြားအျပန္မွ 67 pounds ပဲေပးရတယ္။ လက္မွတ္က နည္းနည္းေတာ့ ႀကိဳ၀ယ္ရတာေပါ့။ ကမ္းေျခကုိ အမွီျပဳ စီးပြားေရး လုပ္ေနၾကေတာ့ အိမ္ေတြ မွန္သမွ် ဟုိတယ္ေတြ ျဖစ္ကုန္တာ ေတြ႔ရတယ္။ ေစ်းက အျခားနယ္ ၿမိဳ႕မ်ားႏွင့္ မတူပဲ လန္ဒန္နဲ႔ တန္းတူ နီးပါးေလာက္ ေစ်းႏႈန္းေတြနဲ႔ေရာင္းခ်ၿပီး အခ်ိဳ႕ဆုိလွ်င္ လန္ဒန္မွာ ထက္ေတာင္ ပုိမ်ားေနတာေတြ႔ရပါတယ္။ မနက္သြား ေနာက္တစ္ေန႔ ညေနျပန္ တစ္ရက္ခရီး ဆုိေတာ့ ဘယ္မွ သိပ္စံုေအာင္ မသြားလုိက္ရပဲ ကမ္းေျခမွာ ဓါတ္ပံု လုိက္ရုိက္ေနတာရယ္ ၿပီးေတာ့ Shopping Centre တစ္ခ်ိဳ႕ကုိ ညေနစာ သြားစားရင္းနဲ႔ေရာက္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ေနာက္တစ္ေန႔ ျပန္ရမဲ့ ေန႔က်ေတာ့ က်ေနာ့္သားက ဟုိတယ္ ကုတင္ေပၚကေန ျပဳတ္က်ပါေလေရာ၊ ျပဳတ္က်ေတာ့ လန္႔ျပဳသြားတယ္ထင္ပါ့ အာေခါင္ျခစ္ငုိ က်ေနာ္နဲ႔ က်ေနာ့္ အမ်ိဳးသမီးကလဲ ေခ်ာ့ေမာ့ ခဏေနေတာ့ တိတ္သြားၿပီး မနက္စာစားဖုိ႔ ဟုိတယ္ စားေသာက္ခန္းမ ကုိေရာက္တဲ့ အခါက်မွ ျပႆနာက တတ္ေတာ့တာ သားက စားရင္းေသာက္ရင္းနဲ႔ ထုိးအန္ခ်ေတာ့တာပါပဲ။ အဲဒီ့မွာ က်ေနာ္နဲ႔ အမ်ိဳးသမီးလဲ ထိတ္လန္႔ သြားၿပီး ေဆးရံကုိခ်က္ခ်င္းေျပး ေခါင္းေတြဘာေတြမ်ား ထိသြားလားလုိ႔ စမ္းသပ္ စစ္ေဆး ရေတာ့တာပါပဲ။ Brounemouth ေဆးရံုမွာ ကေလးအထူးကု ဌာန မရွိတဲ့အတြက္ ကပ္လွ်က္ ၿမိဳ႕ျဖစ္တဲ့ Poole ကုိ တစ္ခါ ထပ္သြား အဲဒီ့က ေဆးရံုႀကီးက ကေလးအထူးကု ဌာနမွ အခ်ိန္အေတာ္ ၾကာေအာင္ ေနၿပီးတဲ့ အခါမွာ ဆရာ၀န္က ဘာမွ မျဖစ္ပါဘူးဆုိမွ ညေနေျခာက္နာရီေလာက္မွာ ေဆးရံုကေန ဆင္းခြင့္ျပဳလုိက္တယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ ျပန္ဖုိ႔အတြက္ စီစဥ္ထားတာက Brounemouth ကေန ကား ထြက္တဲ့ အခ်ိန္လဲ ေက်ာ္သြားၿပီဆုိေတာ့ Poole ကေန National express ကုိပဲ ေန႔ခ်င္းလက္မွတ္၀ယ္ၿပီးေတာ့ ျပန္ခဲ့လုိက္တယ္။ ခ်က္ခ်င္း ၀ယ္ေတာ့ သံုးေယာက္စာကုိ 71 pounds အသြားအျပန္ကားခ ေပးလုိက္ရပါေတာ့တယ္…။
